|
|
|
ADENET Le ROI / FEIST Alfred (a c. di)
KRITIK der BERTASAGE, Ausgaben und Abhandlungen aus dem Gebiete der romanischen Philologie, 59. [Li Roumans de Berte aus grans piés del troviero ADENET le ROI].
In-8° (cm. 22,5), pp. 46. Bross. edit. Lievi mende marginali ai piatti, ma buon esemplare, ottimo l'interno ancora in parte a fogli chiusi. Le varie versioni antiche del celebre "Romanzo di Berta" Berthe au Grand Pied o Piedona o Bertrada di Laon, regina dei Franchi, moglie di Pipino il Breve e madre di Carlomagno, dove si racconta che a Pipino fu scambiata la promessa sposacon una somigliante che fu smascherata perché non aveva i lunghi piedi di Berta. Ampia dotta introduzione e, in appendice confronto di varianti e testo in antico francese.
|
|
|
ADILE AYDA, (1912-1992).
Les Etrusques etaient des Turcs (preuves).
Very Good French Paperback. Cr. 8vo. (20 x 14 cm). In French. 389 p., b/w ills. Cr. 8vo. 17 plts. and 1 b/w folding map about Central Asia. Les Etrusques etaient des Turcs (preuves).
|
|
|
ADILE AYDA, (1912-1992).
Les Etrusques etaient-ils des Turcs? (Conference faite a l'Institut d'Archeologie de Rome, le 15 juin 1970).
Very Good French Paperback. Foolscap 8vo. (18 x 12 cm). In French. 58, [1] p. Les Etrusques etaient-ils des Turcs? (Conference faite a l'Institut d'Archeologie de Rome, le 15 juin 1970). Signed and inscribed by Ayda to Hamit Batu, (1919-2014), who was a Turkish ambassador, as "Sayin Emel ve Hâmit Batu'ya hürmetlerimle, Ankara, 5.3.1974".
|
|
|
Adler Alfred
Epische spekulaten. Versuch einer synchronen geschichte des altfrnzosischen epos.
pp. 207, cm 21x13, brossura.
|
|
|
Admoni, Wladimir
Der deutsche Sprachbau. 3., durchgesehene und erweiterte Auflage.
München, C. H. Beck, 1970. 8°, XI, 322 Seiten. Orig.Karton.
Référence libraire : 8702
|
|
|
Admoni, Wladimir
Der deutsche Sprachbau. Wladimir Admoni / Beck'sche Elementarbücher 4., überarb. u. erw. Aufl. / [von Hans Fromm u. Heinz Rupp durchges.]
München : Beck Verlag 1982. XV, 336 S. ; 23 cm kart., Softcover/Paperback, Exemplar in gutem Erhaltungszustand
Référence libraire : 40527
|
|
|
Adolphe Hatzfeld et Arsène Darmesteter
Dictionnaire général de la langue française du commencement du XVIIe - Tome premier (A-F)
Librairie Ch. Delagrave Sans date. Dictionnaire général de la langue française rédigé par Adolphe Hatzfeld et Arsène Darmesteter publié par la Librairie Delagrave. Il s'agit d'un ouvrage de référence complet sur la langue française probablement destiné à un usage académique et érudit
Référence libraire : 500307482
|
|
|
ADORISIO, Antonio - CASSIO, Albio
Un nuovo incunabolo postillato da Angelo Poliziano (Antologia Planudea)
da p. 263 a p. 287, 6 tav. fuori testo.; 24 cm. Brossura editoriale. Buono. Estratto da "Italia medioevale e umanistica". Dedica autografa dell'autore
|
|
|
Adorno Theodor W.
Minima moralia, introduzione di Renato Solmi
Adorno Theodor W. Minima moralia, introduzione di Renato Solmi. Torino, Einaudi 1954, LXI, 236 pagine, 22 cm Traduzione di Renato Solmi. Brossura Molto buono (Very Good) . <br> <br> <br>
|
|
|
ADRIANA DELLA CASA
Il Dubiius Sermo Di Plnio
Univ. di Genova, Istituto di Filologia classica e medioevale, 1969. In-8 , broché, 362pp, testo; commento, appendici, indici.
Référence libraire : 585616
|
|
|
ADRIANI N.
Verzamelde geschriften - III
412pp., linnen band, 25cm., X47777
|
|
|
ADRIANI N.
Verzamelde geschriften - III
Haarlem, Bohn 1932 412pp., linnen band, 25cm., X47777
Référence libraire : X47777
|
|
|
ADRIANI Nicolaus
Sangireesche spraakkunst
xiii + 288pp., originele 1893-editie, 24cm., Doctoraal proefschrift (Rijks-Universiteit te Leiden), gebroch., stempeltje op achterzijde titelblad, nog onopengesneden, X112607
|
|
|
ADRIANI Nicolaus
Sangireesche spraakkunst
Leiden, A.H. Adriani 1893 xiii + 288pp., originele 1893-editie, 24cm., Doctoraal proefschrift (Rijks-Universiteit te Leiden), gebroch., stempeltje op achterzijde titelblad, nog onopengesneden, X112607
Référence libraire : X112607
|
|
|
Adriano Bozzoli
Autografato! Studi e note di filologia e di esegesi
Adriano Bozzoli Autografato! Studi e note di filologia e di esegesi. Milano, Istituto Editoriale Cisalpino 1968 italian, 163 Opera con copertina morbida in brossura. Dedica e autografo dell'autore. n.17.
|
|
|
Adriano Bozzoli
Studi e note di filologia e di esegesi
Adriano Bozzoli Studi e note di filologia e di esegesi. milano - Varese, istituto editoriale cisalpino 1968 - CA.3 italian, Opera con copertina morbida in brossura. CA.3.
|
|
|
ADRIATIK DERJAJ.
Buyrun: Gramatika e Turqishtes. Fonologji, morfologji, sintakse, tekstologji.= Buyrun: Arnavutlar için Türkçe dilbilgisi: Fonoloji, morfoloji, sentaks, metinbilim.
New English Paperback. Pbo. 4to. (28 x 21 cm). In Turkish and Albanian. 368 p. Buyrun: Gramatika e Turqishtes. Fonologji, morfologji, sintakse, tekstologji.= Buyrun: Arnavutlar için Türkçe dilbilgisi: Fonoloji, morfoloji, sentaks, metinbilim. Turkish grammar for Albanian people. Phonology, morphology, syntax.
|
|
|
Aebischer Paul
Textes norrois et litterature francaise du moyen age. vol. II: La premiere branche de la "Karlamagnus saga". tradution complete du texte norrois, precedes d'une introduction et suive d'un index des noms propres citès.
pp. 149, cm 24x16, brossura, Publications Romanes et Francaises, CXVIII.
|
|
|
Aebischer, Paul.
Des annales carolingiennes a Doon de Mayence. Nouveau recueil d’études sur l’équipe française médiévale. “Publications Romanes et françaises”, CXXIX.
Genève, Droz 1967, 250x160mm, 286pages, broché. Très bel exemplaire.
Référence libraire : 29721
|
|
|
AEBISCHER, Paul.
Des annales Carolingiennes à Doon de Mayence. Nouveau recueil d’études sur l’équipe française médiévale. Publications Romanes et Françaises. CXXIX.
Genève, Droz 1975, 240x160mm, IX - 286pages, broché.
Référence libraire : 37035
|
|
|
Aebischer, Paul.
Les versions norroises du “voyage de Charlemagne en Orient”. Leurs sources. Bibliothèque de la Faculté de Philosophie et Lettres de l’Université de Liège. Fascicule CXL.
Paris, Les Belles Lettres 1956, 250x165mm, 200pages, broché. . Très bel exemplaire.
Référence libraire : 29722
|
|
|
AEBISCHER, Paul.
Matériaux médiévaux pour l´étude du suffixe d´origine germanique "-ing" dans les langues de la Péninsule Ibérique.
Zaragoza, 1948 [Separata de "Actas de la Primera Reunión de Toponimia Pirenáica"]. 4to. mayor; 14 pp. Cubiertas mudas en papel.
|
|
|
AEBISCHER, Paul.
Protohistoire de deux mots romans d’origine grecque : Thius “Oncle” et Thia “Tante”.Etude de stratigraphie linguistique.
Bologna, Nicola Zanichelli Editore 1936, 260x190mm, 52pages, broché. Bel exemplaire.
Référence libraire : 38086
|
|
|
AEBISCHER, Paul.
Trois farces du XVe siècle. Introduction et notices de Paul Aebischer.
Fribourg, L’Arbre Sec 1928, 250x175mm, 93pages, broché. Petites déchirures sur le bord de la couverture, autrement bon état.Tirage à 40 exemplaires numérotés sur papier vélin de Fabriano, exemplaire sans numéro avec une mention manuscrite sur la page de garde de B. de Vevey “Cet emplaire est réservé à l’imprimeur à titre de spécimen et ne peut être mis dans le commerce”
Référence libraire : 44101
|
|
|
AEBISCHER, Paul.
“Salicetum” et “salictum” dans les langues romanes. Extrait de Revista Portuguesa de Filologia.
Coimbra, 1950, 245x170mm, 20pages, broché.
Référence libraire : 36264
|
|
|
Aebischer, Paul.ROLANDIANA ET OLIVERIANA.
Rolandiana et Oliveriana. Recueil d’étude sur les chansons de geste. Publications Romanes et françaises, XCII.
Genève, Droz 1967, 250x160mm, 330pages, broché. Bel exemplaire.
Référence libraire : 12398
|
|
|
AEBISCHER, Paul:
Rolandiana Borealia. La saga af runzivals bardaga et ses dérivés scandinaves comparés à la chanson de Roland. Essai de restauration du manuscrit français utilisé par le traducteur norrois.
Lausanne, F. Rouge & Cie, 1954, in-8vo, 290 p., brochure originale, rempliée.
Référence libraire : 68284aaf
|
|
|
AEBISCHER, Paul:
Rolandiana et Oliveriana. Recueil d'études sur les chansons de geste.
Lausanne, F. Rouge & Cie, 1967, in-8vo, 334 p., non rogné, brochure originale, rempliée.
Référence libraire : 69682aaf
|
|
|
AEBISCHER, Paul:
Rolandiana et Oliveriana. Recueil d'études sur les chansons de geste. ‘Publ. romanes et françaises’ XCII.
Lausanne, F. Rouge & Cie, 1967, in-8vo, 334 p., brochure originale, rempliée.
Référence libraire : 70477aaf
|
|
|
Aeliani, Claudii (Aelianus) und Imperatoris (Leo VI.) Leonis
Tactica sive de Instruendis Aciebus. In: Biblioteca rerum Militarium. Quellen und Darstellungen zur Militärwissenschaft und Militärgeschichte. Band XXIII (graece et latine).
Osnabrück, Biblio, 1981. Neudruck der Ausgabe Leiden 1613. Mit einer Einleitung von Werner Hahlweg. Mit 3 Falttafeln, XXV S., 8 Bll., 214 S., 3 Bll., 447, 7 S. 8°, dekorativer original kartonierter Band mit Goldverzierungen.
Référence libraire : 184870
|
|
|
Aelianus, Claudius
[Kl. Ailianu poikiles historias biblia 14]. Cl. Aeliani variae historiae libri XIV. Cum notis Joannis Schefferi. Editio secunda.
Straßburg, Friedrich Spoor, 1662. (16), 446, (146) SS. Titel in rot und schwarz gedruckt. Mit Holzschnittdruckermarke am Titel. Pergamenteinband der Zeit auf 3 durchzogenen Bünden mit hs. Rückentitel. 8vo.
Référence libraire : 29106
|
|
|
Aelianus, Claudius
De varia historia libri XIIII. Nunc primum et latinitate donati et in lucem editi. Justo Vulteio Weterano interprete. Item, de politiis sive rerum publicarum descriptiones ex Heraclide, eodem interprete.
Paris, de Marnef, 1584. 12°. Mit Holzschn.-Druckermarke am Titel u. dem letzten Blatt. 257 (1) S., 17 Bll. (die letzten beiden weiß), Etw. späterer Ldr.-Bd. a. 4 Bünden m. Deckel-, Rücken- u. Stehkantenverg. sowie dreiseitigem Goldschnitt.
Référence libraire : 42124
|
|
|
Aelianus, Claudius
Variae historiae libri XIV. ad optimarum editionum [...] G. H. Lünemann.
Göttingen, Heinrich Dieterich, 1811. 8°. VIII, 342 S., Marmor. Ppbd. d. Zt. m. goldgepr. Rückenschild u. dreiseitigem Farbschnitt.
Référence libraire : 40004
|
|
|
AELIUS MOERIS
Lexicon Atticum. cum notis integris Hudsoni, Bergleri, Sallieri, Schlaegeri, Piersoni, etc. Denuo edidit suasque et Fischeri selectas adiecit Georg Aenotheus Koch
Leipzig, Wilhelm Lauffer, 1830-[1831] 2 parties en un vol. in-8, CVIII-494 pp. en numérotation continue, manque le titre de relais de la seconde partie (qui commence avec le lambda, et est normalement datée de 1831), demi-veau fauve, dos lisse orné de filets dorés et de fleurons à froid, tranches marbrées (reliure de l'époque). Dos et une partie du plat supérieur insolés et passés, rousseurs.
Référence libraire : 187435
|
|
|
Aelius Moeris
Moiridos Attikistou lexeis attikon [graece]. Moeridis Atticistae lexicon atticum cum Jo. Hudson, Steph. Bergleri, Claud. Sallierii, aliorumque notis. Secundum ordinem MSStorum restituit, emendavit, animadversionibusque illustravit Joannes Piersonius. Accedit Aelii Herodiani Philetaerus e MS. nunc primum editus.
Leiden, Petrus van der Eyk und Cornelius de Pecker, 1759. 2 Bl., LXVI S., 1 Bl., 480 S., 22 Bl. 8° (21 x 13,5 cm). Halbleder des 19. Jahrhunderts mit zwei Rückenschildern.
Référence libraire : 31954
|
|
|
Aeschines
Aeschinis Socratici Dialogi Tres. Graece. Edidit Ioh. Frider. Fischerus [Johann Friedrich Fischer].
Leipzig, Müller, 1786. 3. Aufl. XXXXVIIII, 290 S. und 77 nicht paginierte Bll. des Index. 8°, kartonierter Band späterer Zeit.
Référence libraire : 153334
|
|
|
Aeschines
Recognoverunt Io. Georgius Baiterus et Hermannus Sauppius. In: Oratores Attici. Pars VII.
Zürich, Hoehr, 1840. 1. Aufl. XXXV, 218 S. Kl.-8°, Halbleinenband der Zeit.
Référence libraire : 153470
|
|
|
AESCHINES.
Aeschines Orationes. Post Fr. Frankium curavit. Fridericus Blass. Editionem alteram correctiorem anni MCMVIII iterum correxit Udalricus Schindel.
Lipsiae, In Aedibus B.G. Teubneri 1978, 175x125mm, LII - 329pages, reliure d'éditeur sous jaquette. Couvertures de la jaquette tachées, autrement bel exemplaire.
Référence libraire : 95195
|
|
|
AESCHINIS. - BREMIUS, Jo. Henr.
Aeschinis Oratoris opera graece. Ad fidem codicum manuscriptorum recognovit animadversionibusque illustrauit Jo. Henr. Bremius, helveto-turicensis. Vol. I. Vol. II.
Turici, Impensis Ziegleri et Filiorum 1823, 1824, 195x115mm, reliure demi-chagrin. Relié en demi-chagrin brun à coins. Auteur, titre, tomaison et filets dorés au dos à nerfs. Plats percaline. Belle reliure. Bel exemplaire, hormis cachet de possesseur.
Référence libraire : 95221
|
|
|
AESCHYLOS
Aeschyli Quae Supersunt. Edidit Rudolphus Henricus Klausen. Volumen I: Orestea, Sectio I: Agamemno. In: Bibliotheca Graeca, A Poetarum, Vol. VII.
Gotha u.a. Hennings, 1833. 1. Aufl. XXII, 341 S. 8°, Halbleinenband späterer Zeit.
Référence libraire : 153378
|
|
|
AESCHYLOS
Aeschyli Tragoediae superstites et deperditarum fragmenta. Ex recensione G. Dindorfii (d.i. Dindorf).Tomus II: Annotationes. Tomus III: Scholia Graeca ex codicibus aucta et emendata.
Oxford, Typographeo Academico, 1851. 2. Aufl. 3 Bde. (so komplett) XXXVIII, 334, 655, XX, 548 S. 8°, Halbleinenbände der Zeit.
Référence libraire : 153474
|
|
|
Aeschylos
Aeschyli tragoediae.
Berlin, Officina Serpentis, 1925. 4°. 35 x 25,5 cm. [248] Seiten. Pappband der Zeit mit papiernem Rückenschild. (= Auctores Graeci et Latini Officanae Serpentis).
Référence libraire : 62979BB
|
|
|
AESCHYLOS
Agamennon. Erklärt von F. W. Schneidewin.
Berlin, Weidmannsche Verlagsbuchhandlung, 1856. 1. Aufl. LV u. 260 S. Kl.-8°, HLnbd. aus neuerer Zeit.
Référence libraire : 110206
|
|
|
AESCHYLOS (525-456) -Tragoediae:
Tragoedien. Edidit Udalricus de Wilamowitz-Moellendorff. Accedunt tabulae III.
Berolini, apud Weidmannos, 1914, gr. in-8vo, XXXV ("Praefatio" in lateinischer Sprache) + 382 S. (in griechischer Sprache) + 3 Tafeln, dekor. Hprgt. , Rücken mit allegor. Vergoldung.
Référence libraire : 55457aaf
|
|
|
Aeschylus
Aeschylus' Agamemnon. Mit Einleitung und Erklärung aus dem Nachlass Carl Friedrich Nägelsbach's herausgegeben von Dr. Friedrich List.
Erlangen; Verlag von Theodor Blaesing, 1863. VI; 216 Seiten; 23 cm; fadengeh., rückengoldgepr. Orig.-Pappband.
Référence libraire : 1210220
|
|
|
Aeschylus und Hans Joachim Mette
Supplementum Aeschyleum. Edidit Hans Joachim Mette. (= Kleine Texte für Vorlesungen und Übungen. Herausgegeben von Hans Leitzmann. Band 169)
Berlin, Walter de Gruyter 1939. 86 (2) Seiten, 8° (20 x 13 cm), Orig.-Broschur.
Référence libraire : 44890
|
|
|
Aeschylus und Henri Weil
Aeschyli Tragoediae. Edidit Henricus Weil. Editio Stereotypa.
Lipsiae; in aedibus B. G. Teubneri (Leipzig; B.G. Teubner Verlag), 1903. LXVIII; 312 Seiten; 17,5 cm. Originalleinenband.
Référence libraire : 1210441
|
|
|
Aeschylus und Henri Weil:
Aeschyli Tragoediae. Edidit Henricus Weil. Editio Stereotypa.
Gutes Exemplar; Einband berieben; innen Anstreichungen; Seiten minimal nachgedunkelt. - Latein; griechisch. - Henri Weil, geboren als Heinrich Weil (* 27. August 1818 in Frankfurt am Main; † 5. November 1909 in Paris) war ein deutsch-französischer Altphilologe und Literaturwissenschaftler jüdischer Abstammung. ... (wiki) // Aischylos (latinisiert Aeschylus; * 525 v. Chr. in Eleusis, Attika; † 456 v. Chr. in Gela, Sizilien) ist vor Sophokles und Euripides der älteste der drei großen Dichter der griechischen Tragödie. Von seinen sieben erhaltenen Stücken werden vor allem Die Perser und die Orestie weltweit gespielt. ... (wiki) // Aeschyli tragoedias filimn Euphorionem integras habuisse ac plane emendatas puto, quamquam ne hoc quidera valde affimaverim; ea quibus critici Alexandrini usi sunt exemplaria passim jam mendis laborasse ex certis indiciis colligitur; longe corruptiores esse codices qui ae-tatem tulerunt nemo mirabitur. Illud potius mirandum quod tam antiqua carmina in universum satis clementer male habita sunt. Inter libros nostros eminet Mediceus, bibliothecae Laurentianae, plutei XXXII, 9, membranaceus, saeeulo scriptus decimo vel undeeimo. Insunt septenae Sophoclis et Aeschyli tragoediae et Apolloni Argonautica. Fabulae Aeschyleae incipiunt a Persis; seqimntur, ordine turbato, Agamemno, ChoSphoroe, Prometiieus, Eumenides, Septem adversus Thebas, Supplices. Sed excidit quaternio hj' totus, quaternionis ... folia sex media, quo factuin est ut perirent Agamemnonis versus 311 —1066 et 1160— 1673 cum Choephororum initio. Versus a manu prima (M1) omissos passim in margine supplevit manus secunda (M2), non multo recentior, quae etiam seholia adscripsit. Patet hune alterum librarium inspexisse exemplum vel idem quo usus erat prior, vel simillimiim. Itaque magnam auetoritatem habent maims secundae correctiones, si non omnes, at pleraeque, ex eodem exemplo repetitae. Quae adjecerant manus recentiores fere conspirant cum libris recentioribus. ... (Vorwort)
|
|
|
Aeschylus:
Aeschylus' Agamemnon. Mit Einleitung und Erklärung aus dem Nachlass Carl Friedrich Nägelsbach's herausgegeben von Dr. Friedrich List.
Gutes, stabiles Exemplar; Einband stw. beschabt; Rückenschild tls. angerissen; innen sehr gut; Vorsatz mit kl. hs. Besitzvermerk. - Deutsch; griechisch. - Die vorliegende Ausgabe des Agamemnon ist aus einem lateinisch angelegten Commentare Nägelsbachs, aus Notizen in seinem Handexemplar und mehreren in seinen Vorlesungen über Aeschylus (Agamemnon, Choephoren und Eumeniden) trefflich nachgeschriebenen Collegienheften entstanden. Aus dem Commentare, der eine viermalige Ueberarbeitung von 1842-1854 erkennen lässt, wurde selbst-verständlich alles, was sich als seine endgiltige Ansicht herausstellte, unverändert aufgenommen, aus den Notizen und den beigezogenen Collegienheften nur Einzelnes ergänzt oder erweitert, was im Commentar fehlte oder blos angedeutet war. Hiebei wurden die Ausgaben von Klausen, Enger und Schneidewin oft zu Rathe gezogen. Ihrer Entstehung und Anlage gemäss ist die Ausgabe zunächst nur Schülern des seligen Nägelsbach und angehenden Philologen gewidmet. … (Vorrede) // ... Die erste Tragödie der Trilogie (Orestie) schildert die Ermordung von Agamemnon, König von Mykene, durch seine Frau Klytaimestra und ihren Geliebten Aigisthos. Am Anfang steht nachts ein Wächter auf dem Dach des Königspalastes der Atriden und berichtet, wie er seit Jahren Ausschau nach einem Signalfeuer hält, das die Eroberung Trojas durch die Griechen melden soll. Am Ende seines Monologs erscheint dieses Signal. Klytaimestra tritt auf und erklärt dem Chor, dass sie nun die Rückkehr Agamemnons aus dem Krieg um Troja erwartet. Als Agamemnon zurückkehrt, führt er die Seherin Kassandra als Sklavin und Konkubine mit sich, was Klytaimestra, die ihm bereits die Opferung Iphigenies verübelt, noch mehr erzürnt. Klytaimestra versucht, Agamemnon zu überreden, auf einem purpurroten Teppich das Haus zu betreten. Das Problem ist, dass Agamemnon sich damit der Hybris schuldig machen würde, wogegen er sich wehrt. Dieser Agon zwischen Klytaimestra und Agamemnon ist ein zentraler Teil des Stücks. Schließlich überzeugt Klytaimestra Agamemnon aus Gründen, die in der Forschung noch immer diskutiert werden, mit in den Oikos zu kommen, wo sie ihn im Bad durch drei Schläge mit einer Labrys (griech.= Doppelaxt) ermordet. Agamemnon wird hier auf beinahe die gleiche Art und Weise wie ein Tier getötet, das für ein Opfer mit drei Schlägen getötet wird, wobei der letzte Schlag von einem Gebet zu einem Gott begleitet wird. Kassandra bespricht mit dem Chor, ob sie den Palast betreten soll oder nicht, da sie weiß, dass dann auch sie ermordet wird. Kassandra ist die Tochter des trojanischen Königs Priamos und der Hekabe. Apollon hat ihr die Weissagekunst zusammen mit dem Fluch gegeben, dass keiner, der ihre Prophezeiungen hört, ihr glaubt. In ihrer Rede evoziert Kassandra viele grausame Bilder der Geschichte des Hauses des Atreus und beschließt schließlich, das Haus zu betreten, wissend, dass sie ihrem Schicksal nicht entfliehen kann. Der Chor, in dieser Tragödie eine Gruppe alter Männer von Argos, hört die Todesschreie von Agamemnon und debattiert sehr aufgeregt über die weitere Vorgehensweise. Dann zeigt Klytaimestra auf einem Podest die grauenhaft anzusehenden toten Körper von Agamemnon und Kassandra und versucht, ihre Motive zu erklären. … (wiki)
|
|
|
Aesop und Karl Halm:
Fabulae Aesopicae Collectae. Ex recognitione Caroli Halmii. Exemplar anastatice Iteratum.
Gutes, stabiles Exemplar; Einband stw. minimal berieben; Seiten gering nachgedunkelt. - Griechisch; Latein. - Karl Felix Halm, seit 1872 Ritter von Halm, (* 5. April 1809 in München; † 5. Oktober 1882 ebenda) war ein deutscher Altphilologe und Bibliothekar. … Er war 1849 der erste Rektor des Maximiliansgymnasiums in München. 1844 wurde er Mitglied der Bayerischen Akademie der Wissenschaften in München und 1870 korrespondierendes Mitglied der Preußischen Akademie der Wissenschaften. Seit 1865 war er korrespondierendes Mitglied der Russischen Akademie der Wissenschaften in Sankt Petersburg. … (wiki) // Äsop (altgriechisch Aísopos, latinisiert Aesopus, eingedeutscht Aesop, Aisop) war ein antiker griechischer Dichter von Fabeln und Gleichnissen, der wahrscheinlich im 6. Jahrhundert v. Chr. lebte. ... (wiki) // Cum ab honestissimo librario invitatug essem, ut fabulas quas vocant Aesopicas in corpore scriptorum Graecorum et Latinorum , quod acerrimo studio edere ingressus est, publicarem, ut haud invitus negotium suscepi, ita novam editionem paraturus statim in magnam difficultatem ineurri, cum incertus haererem. quae collectio ex tribus quae hoc saeculo in lucem emissae sunt typis repetenda esset. Sed quo diutius rem mecum reputabam, eo magis in eam sententiam deducebar non unam aliquam uni-versam hodie repetioportere, sednovam ex tribus concinnandam esse. Quam enim Franciscus de Furia anno 1810 publicavil col-lectionem, eam iam propterea, ut alia omittatn, integram repetere nolui, quod inter fabulas 199, quas ille ex codice Florentino edi dit, aliae interpolationibus ineptissimis foedatae, aliae sermone plane barbaro conscriptae sunt, quae eaedem in aliis codicibus multo emendatiores et puriore sermone compositae exstant. Haec editio repetita est in slereotypa Tauchnitziana, quam qui curavit riec ipse innumerabilia vitia, quibus Florentina scatet, corrigere scivit nec audisse videtur ingentem vitiorum numerum, quae editor Florentinus in suo exemplo patienter toleravit, iani aliquot annis ante cwa Corais et Car. Ern. Christoph. Schneideii, qui editionem Florentinam Lipsiae a. 1810. iterum vulgavil, recte emendata fuisse. Post editionem Francisci de Furia eodem anno Parisus prodiit amplissimum fabularum Aesopicarum corpus quod Corais curavit. Haee editio quamquam omnium optima merito habetur, tamen ita est instituta, ut neque totum corpus repeti neque unicum novae editionis fundamentum fleri potueril. Narn Corais omnes fabulas, quotquot ex diversis eodicibus editae erant, in unum corpus coegit, qua re ad usum criticum ille quidem apparatum copiosissimum congessit, sed minus legenlium iucunditati prospexit; nam pauci erunt qui unam eandemque fabulam quinquies sexiesve narralam et haud raro aliam alia deterius sine taedio lectitare possint. ... (Vorwort)
|
|
|